previous pauseresume next

جلسه خداحافظی همکاران

همکاران و دوستان عزیز ، سلام علیکم

اینک که دور زمان و گردش ایام ، سلسله وصل را به فصل کشیده و  خدمت اینجانب در تاریخ ۳۰/۰۹/ ۱۳۹۵ به سی سال می رسد ، ماحصل دل نوشته ای را که به حجم سی سال تجربه،لاجرم از دل برخاسته،تقدیم حضورتان می نمایم . دیر یا زود پی می بریم که روز های خوب زندگی ، روز هایی مانند جشن تولد،جشن فارغ التحصیلی،ازدواج ، شغل،مقام،پول و مانند آن ،  نبوده است. روزهای خوب زندگی خیلی ساده و بی تعصب وارد زندگی ما می شوند و ذهنمان را مسرور خاطراتی می کندکه در کنار هم زیسته ایم و در اندوه و شادی آن  ، همراه و همگام بوده ایم و مطمئنا"شور و شیرین خاطرات این ایام ،  در جای جای زندگیمان موج می زند و به یادگار خواهد ماند.

اینک طی مسیر ۳۰ ساله زندگی کاری  و عبور از پیچ و خمهای این مسیر طی شده  ، تنها شیرینی و رضایت خاطر از خدمت صادقانه و عاشقانه ای برایم باقی مانده که انشا ا...  دریچه های زیبایی از آرامش و الطاف خداوندی را برایم می گشاید .

به هر حال همکاران همیشه همراه،برادران و خواهران خوبم :

در طول این سی سال ، در زمان ریاست ۷  رئیس دانشگاه ( دکتر اکبری ، دکتر اسفندیاری ، دکتر رجبی ، دکتر جمشیدی ، دکتر رضایی ، دکتر شیرانی و دکتر اصغری ) و ۱۱ ذیحساب و مدیر امور مالی ( مرحوم نظامی نیا ، آقایان ، کریمی ،  لوافی ، اکبرزاده ، اقتداری ، بهرامیان ، سیاره ، علوی ، طاهریان ، امامی ، جانثاری و رضایت )  مشغول فعالیت بوده ام . تلخی و شیرینی های زیادی را تجربه کردم . تلخی از دست دادن دوستان و همکارانی چون ، شهیدان حریرچیان ، جوهری و دیگر همکاران صدیق ، و شیرینی های بی شمار و فراموش ناشده .

 در طول این مدت روسا و مدیران آمدند و رفتند و آنکسانی که بودند و ماندند ، همکاران و دوستان عزیز بودند. توصیه ی من به همکاران سخن قصار چارلی چاپلین است که می گوید :  دنیا آنقدر وسیع است که برای همه مخلوقات جا هست. به جای آن که جای کسی را بگیرید، تلاش کنید جای واقعی خودتان را بیابید.

در هر حال ، گذشت آنچه گذشت. ،گذشته را نمی توان تغییر داد.تنها باید خاطرات شیرین را به یاد سپرد و لغزش های گذشته را فراموش نمود . آینده را نمی توان پیش بینی کرد،تنها باید امیدوار و صبور زندگی کرد تا بدان جا که خدا می خواهد و خدا می داند!!وبه فرمایش حضرت علی(ع) : بگذارید و بگذرید،چشم بیاندازید و دل مبازید. ببینید ولی دل مبندید که دیر یا زود باید گذاشت و گذشت .

از اینکه در کنف الطاف خاصه الهی ، سی سال متوالی را در کسوت خدمت به جامعه اسلامی  در امور مالی دانشگاه انجام وظیفه نموده واکنون که  به توفیق بازنشستگی نائل گردیده ام بر خود واجب میدانم در این مدت اگرسهوا" یا عمدا"در امر خدمتگزاری قصوری داشته ام،اگر بلند یا کوتاه صحبت کرده ام یا خاطر عزیزی را آزرده ام ،اغماض نموده و به بزرگواری خویش بر این حقیر ببخشایید.در این خصوص سخن حکیمانه لقمان را یاد آور می شوم که می گوید : دو چیز را فراموش کن . ۱- کسی به تو بدی کرد ۲- به کسی خوبی کردی .

در خاتمه از همه کسانی که در برپایی این مجلس مشارکت داشته و این سنت از یاد رفته در دانشگاه را دوباره احیاء نمودند ، تقدیر و تشکر می نمایم .

برهمه ی شما مهربانان که عمری افتخارهمراهی را در کنارتان داشتم ،سلام می کنم و درود می فرستم.به قول بزرگی سلام آغاز کلام است ولی در شگفتم که چرا  در نماز پایان است ، شاید پایان  ، آغاز دیدار باشد.

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر                                               یادگاری که در این گنبد دوار بماند .

 

والسلام علیکم و رحمت ا... و برکاته